سیاه چاله گمشده: شکار سیاه چاله در کهکشان دوردست: سیاهچاله ای در کهکشان دوردست کشف شده است

ژانویه 10, 2021 By CIds35 0


موارد حل نشده بیشتری در مورد سیاه چاله ها وجود دارد از آنچه امروز می دانیم. در چنین شرایطی ، اگر سیاهچاله ای وجود نداشته باشد ، قطعاً اگر آن را نداشته باشد نگران خواهد شد. با وجود جستجوهای رصدخانه اشعه ایکس ماه ناسا و تلسکوپ فضایی هابل ، ستاره شناسان سیاهچاله عظیمی پیدا نکردند. بسته به کهکشان ، ممکن است 3 تا 100 میلیارد برابر وزن خورشید باشد ، اما دانشمندان کمتر بودن آن را پیدا نکرده اند.

سالها جستجو ادامه داشته است

این باید یک سیاهچاله عظیم در خوشه کهکشانی Abell 2261 باشد که از زمین فاصله 2.7 میلیارد سال نوری دارد. تقریباً در مرکز هر کهکشان یک سیاه چاله عظیم قرار دارد که جرم آن میلیاردها میلیارد بیشتر از خورشید ما است. ستاره شناسان معتقد بودند که در وسط این کهکشان خوشه باید یکی از بزرگترین سیاهچاله های جهان باشد. جستجو بر اساس اطلاعات بدست آمده توسط چاندرا در سال 1999 و 2004 آغاز شد. آنها موادی را یافتند که می تواند به دلیل سقوط در سیاهچاله گرم شود و دارای اشعه ایکس باشد ، اما چیزی یافت نشد. (اشعه ایکس: NASA / CXC / دانشگاه میشیگان / K. Gultekin ؛ نوری: NASA / STScI و NAOJ / Subaru ؛ نور مادون قرمز: NSF / NOAO / KPNO)

دانشمندان چگونه جستجو می کنند؟

در سال 2018 ، تیم دانشگاه میشیگان Kiehn Gultekin شروع به مشاهده ظهور سیاهچاله ها در مرکز کهکشان کرد. آنها این احتمال را می دیدند که اگر دو کهکشان برای تشکیل یک کهکشان قابل مشاهده همزیستی داشته باشند ، هر دو سیاهچاله می توانند به شکل یک سیاهچاله عظیم درآیند. در این حالت امواج گرانشی ایجاد می شوند. اگر این امواج در یک جهت قرار داشته باشند ، سیاهچاله از مرکز کهکشان دور می شود که به آن سیاهچاله تندرست گفته می شود. (تصویر نمادین)

چرا چنین سیاهچاله ای مهم است؟

دانشمندان شواهدی از چنین سیاهچاله هایی پیدا نکرده اند و حتی نمی دانند دو سیاه چاله آنقدر نزدیک هستند که این امواج با هم ادغام شوند. تاکنون فقط سیاهچاله های کوچک پیدا شده است. اگر یک سیاهچاله ابرجامتی در قسمت عقب کشف شود ، این به دانشمندان مبنای ساخت رصدخانه ای برای دیدن ادغام دو سیاهچاله عظیم بر اساس امواج گرانشی را می دهد. (تصویر نمادین)

چرا سیاهچاله در اینجا کشف شد؟

به طور خاص ، ابل 2261 به احتمال زیاد چنین سیاهچاله ای است ، زیرا مشاهدات نوری هابل و سوبارو یک هسته کهکشانی با تعداد زیادی ستاره در یک مکان خاص پیدا کرده است ، که معمولاً با اندازه کهکشان دیده می شود. در همان زمان ، متراکم ترین منطقه ستارگان 2000 سال نوری از مرکز کهکشان فاصله دارد. این نشان دهنده وجود سیاهچاله در مرکز است. بر این اساس ، مارک پستالون از م Instituteسسه تحقیقاتی تلسکوپ فضایی و همکارانش احتمال ایجاد یک سیاهچاله بزرگ را که در اثر ادغام دو سیاهچاله ایجاد شده است ، مطرح کردند. با این حال ، این را نمی توان با داده های چاندرا یا هابل اثبات کرد. (اعتبار: NASA / CXC ، NASA / STScI ، NAOJ / Subaru ، NSF / NRAO / VLA)